اوّل ، الأنعام : فسوف يأتيهم أنبؤا « 1 » ، دوم ، الشعراء : فسيأتيهم أنبؤا « 2 » . شركاء : در همهء قرآن بى واو بايد نوشت ، يعنى با الف بنويسند مگر در دو جا : اوّل ، الأنعام : زعمتم أنهم فيكم شركؤا « 3 » ، دوم ، شورى : أم لهم شركؤا شرعوا « 4 » . شفعاء : در همهء قرآن بى واو بايد نوشت ، مگر در يك جا : الروم : و لم يكن لهم من شركائهم شفعؤا « 5 » . الضعفاء : در همهء قرآن بى واو است ، مگر در يك جا : ابراهيم : فقال الضعفؤا « 6 » . جزاؤ : در همهء قرآن به واو بايد نوشت ، مگر در يك جا كه بى واو است : الكهف : فله جزاء الحسنى « 7 » . البلاء : در همهء قرآن بى واو است ، مگر در دو جا كه به واو بايد نوشت : الصافّات « 8 » : إن هذا لهو البلؤا المبين « 9 » ، الدخان : ما فيه بلؤا مبين « 10 » . نبأ « 11 » : در همهء قرآن بى واو است ، مگر در سورهء ابراهيم : أ لم يأتكم نبؤا الذين « 12 » كه با واو بايد نوشت ، و هم در تغابن كه به واو بايد : أ لم يأتكم نبؤا الذين كفروا « 13 » ، در سورهء ص : و هل أتيك نبؤا الخصم « 14 » ، و هم در اين سوره : قل هو نبؤا عظيم « 15 » . امّا در سورهء أنعام : من نبائ المرسلين « 16 » به ياد بايد نوشت . أ و « 17 » من ينشؤا « 18 » در سورهء زخرف به واو بايد . لا تظمأ : در طه به واو بايد نوشت . تلقاء : در سورهء يونس به يا بايد نوشت . آناء « 19 » : در طه به يا بايد نوشت . إيتاء : در نحل : إيتائ ذى القربى « 20 » به يا بايد نوشت . وراء : در سورهء عسق : من ورائ حجاب « 21 » به يا بايد نوشت .

--> ( 1 ) آيهء 5 . ( 2 ) آيهء 6 . ( 3 ) آيهء 94 . ( 4 ) آيهء 21 . ( 5 ) آيهء 13 . ( 6 ) آيهء 21 . ( 7 ) آيهء 88 . ( 8 ) س : - الصافّات . ( 9 ) آيهء 106 . ( 10 ) آيهء 33 . ( 11 ) نباؤ . ( 12 ) آيهء 9 . ( 13 ) آيهء 5 . ( 14 ) آيهء 21 . ( 15 ) آيهء 67 . ( 16 ) آيهء 34 . ( 17 ) س : و . ( 18 ) آيهء 18 . ( 19 ) س : اناء . ( 20 ) آيهء 90 . ( 21 ) آيهء 51 .